Showing posts with label നർമ്മം. Show all posts
Showing posts with label നർമ്മം. Show all posts

October 8, 2022

കറുത്ത പട്ടി



വീട്ടിലേയ്ക്കു കയറിച്ചെന്ന എൻ്റെ നേരെ അവൻ കുരച്ചു ചാടി. ഒരു കറുത്ത പട്ടി. 

ഞാൻ പകച്ചുപോയി. ഇരുട്ടിൽ തിരിച്ചറിയാൻ വിഷമം. അത്രയ്ക്കു കറുപ്പാണ്. ധൈര്യപൂർവ്വം കയറിച്ചെന്നപ്പോൾ അവൻ കുരച്ചുകൊണ്ട് മുടന്തി മുടന്തി ഓടിപ്പോയി. 

ഈയിടെ വന്നുകൂടിയ അവൻ ഒരു ശല്യക്കാരനാണെന്നും പുതിയ മൂന്ന് ജോടി ചെരുപ്പുകൾ കടിച്ചുപറിച്ച് നശിപ്പിച്ചെന്നും അച്ഛൻ്റെ ചാരുകസേരയിലാണ് രാത്രി കിടപ്പെന്നും വീട്ടിലുള്ളവരുടെയും നേരെ കുരച്ചുചാടുമെന്നും കേട്ടതോടെ ഇതുടനെ പരിഹരിക്കേണ്ട പ്രശ്നമാണെന്ന് തോന്നി. 

അറ്റ കൈ പ്രയോഗിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. കീടനാശിനിക്കടയിൽ ചെന്ന് ഏറ്റവും വീര്യം കൂടിയ സാധനം ചോദിച്ചു. കടക്കാരൻ എൻ്റെ ഒരു സുഹൃത്താണ്. "കാഞ്ഞിരത്തിൻ്റെ കീഴോട്ട് പോകുന്ന വേര് കോഴിക്കാലിട്ട് വേവിച്ചു കൊടുത്താൽ.. ഠിം!" എന്ന് പറഞ്ഞ് സുഹൃത്ത് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. പുള്ളിക്കാരൻ ഇത് ധാരാളം വിജയകരമായി പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടത്രെ. 

അന്നുച്ചയ്ക്ക് പിള്ളേർക്ക് ശാപ്പാട് കുശാൽ! ഇറച്ചിക്കോഴിയുടെ കാല് പ്രത്യേകം ചോദിച്ചു വാങ്ങിയിരുന്നു. എല്ലാം വേണ്ടവിധം കൈകാര്യം ചെയ്തു. പട്ടി അന്നും വന്നു, തിന്നു.

മൂന്നാം ദിവസം പുതിയ ഭാവങ്ങളോടെ അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. കോഴിക്കാൽ ചികിത്സ ഫലിച്ചു. അവൻ്റെ മുടന്ത് മാറിയിരിക്കുന്നു. നന്ദിസൂചകമായി ഒരു മൂളലോടെ സാമാന്യം ശക്തിയായി വാലാട്ടി കുണുങ്ങിക്കുണുങ്ങി അവൻ എൻ്റെ അടുത്തേയ്ക്കു വരുന്നു. അവൻ്റെ സ്നേഹപ്രകടനത്തിൽ മതിമറന്ന് അവനെ കോരിയെടുത്ത് ഒരുമ്മ കൊടുക്കാൻ എനിക്കു തോന്നിപ്പോയി!


ശശികുമാർ കൂരാപ്പിള്ളിൽ

(2006)



October 6, 2022

കഥയില്ലാത്തവർ

 



തെല്ലും സമയമില്ലാർക്കുമീ വീട്ടിലി-

ന്നെല്ലാർക്കുമിപ്പോൾ തിരക്കു തന്നെ 

ഇല്ലൊരു നേരം കഥ പറഞ്ഞീടുവാൻ 

നല്ല കഥ കേട്ട നാൾ മറന്നു.

ആപ്പീസിൽനിന്നച്ഛനെത്തീട്ടു കാര്യമെ-

ന്താപ്പീസാണച്ഛനു വീടുമിപ്പോൾ.

കഥയൊന്നു കേൾക്കാനടുത്തങ്ങു കൂടുകിൽ

കഥയില്ലാതോരോന്നു ചൊല്ലുമീയമ്മയും.

വല്ലതും പോയിപ്പഠിക്കെൻ്റെയുണ്ണി നീ

വല്യ പരീക്ഷയടുത്തുവല്ലോ!

അമ്മയ്ക്കടുക്കളേൽ നൂറുപണിയുണ്ട്

ചുമ്മാതെ നേരം കളയുവാനില്ലപോൽ

ടീവിയും കണ്ടങ്ങിരൂപ്പാണു മുത്തശ്ശി

ആവില്ലയെന്നു പറഞ്ഞില്ല ഭാഗ്യമായ്.

തമ്മിലോ ഭേദമീ മുത്തശ്ശി തന്നെന്ന്

ചിന്തിച്ചു പോയതബദ്ധമായോ?

സീരിയൽ രണ്ടു കഴിഞ്ഞിട്ടും മുത്തശ്ശി 

സീരിയസ്സായിട്ടു ചൊല്ലുന്നതിങ്ങനെ.

ഇത്തിരി കൂടി നീ കാത്തിരിക്കുണ്ണിയെ

ചിത്രഗീതം വരാൻ നേരമായി.


മോഹൻദാസ് മുത്തലപുരം







January 5, 2018

പെൻഷൻ പ്രസാദം



രണ്ടായിരത്തൊമ്പത് മെയ് നാല് തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ 11:30..
പെരുമ്പാവൂർ സബ് ട്രഷറിയുടെ വരാന്ത. എന്റെയും സഹധർമ്മിണിയുടെയും ചെക്കുമായി ഞാനും എന്നെപ്പോലെ ഏതാണ്ട് നൂറിൽ താഴെ പെൻഷൻകാരായ സ്ത്രീപുരുഷന്മാരും.
ബില്ലു മാറുവാൻ വന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർ വേറെ.
ആകെക്കൂടിയുള്ള ആ വരാന്തയിൽ തിങ്ങിഞ്ഞെരുങ്ങി ജനങ്ങൾ. ടോക്കൺ നമ്പർ വിളിച്ചാൽത്തന്നെ കൗണ്ടറിനു മുന്നിൽ എത്തുന്നതെങ്ങനെ?

പൊടുന്നനെ പുറകിൽനിന്നും ഒരു അശരീരി,
"നേദ്യം... നേദ്യം..."
എല്ലാവരും നിശബ്ദരായി.
രണ്ടു സൈഡിലേക്കും ഒതുങ്ങി.

ഒരാൾ വളരെ ശാന്തനായി നടന്ന് കൗണ്ടറിനടുത്തെത്തി.
"സാറെ ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരിയുടെ പേരു വിളിച്ചോ ? "
കൗണ്ടറിൽനിന്ന് മറുപടി, "ഇല്ലല്ലോ!"

നേരത്തെ ബില്ലു കൊടുത്ത് ടോക്കൺ വാങ്ങി പുറത്തുപോയി ചായയും കുടിച്ച് താംബൂലചർവ്വണവും നടത്തിവന്ന ശങ്കരൻ നമ്പൂതിരി സാറിനെ അപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചത്.

അമ്പേ! നേദ്യത്തിന്റെ ഒരു ദിവ്യത്വം!!


February 25, 2014

എള്ളെണ്ണക്കോലം



ഓണത്തലേന്ന് അണ്ണന്റെ വീടായ തുളസീവനത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ അണ്ണനും കുടുംബവും മഹാബലിയെ എതിരേക്കാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു.
പൂവടയ്ക്ക് ഇല വെട്ടുന്നു, വാട്ടുന്നു, അരിമാവുണ്ടാക്കുന്നു തുടങ്ങി പലതും.
രാത്രിയേറെയായി ഞങ്ങൾ കിടന്നപ്പോഴും തുളസിച്ചേടത്തിയമ്മയുടെ തിരക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ചേടത്തിയമ്മയ്ക്ക് ജോലിചെയ്തു മതിവരുന്ന പ്രകൃതമല്ല.
"ഈ ചേടത്തിയമ്മയ്ക്ക് ഉറങ്ങുകയും വേണ്ടേ" എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.

വെളുപ്പിനെ ഞാൻ ഉണർന്നപ്പൊഴും അണ്ണനും ചേടത്തിയമ്മയും തിരക്കിട്ട ജോലി തന്നെ. ഇനിയും കഴിഞ്ഞില്ലേ എന്നു ചോദിക്കാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും ഞാൻ അവരുടെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയും കൗതുകപൂർവ്വം നോക്കിനിന്നതേയുള്ളു.
അണ്ണൻ ഈത്തരം ചടങ്ങുകളിൽ താത്പര്യം കാണിച്ചതിൽ എനിക്ക് അദ്ഭുതം തോന്നാതിരുന്നില്ല. ചേടത്തിയമ്മയുടെ താൽപര്യം പരിഗണിച്ചാവും.
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരുവോണനാളിലെ(ഞാൻ കണ്ടിട്ടും കേട്ടിട്ടുമില്ലാത്ത) ഒരു പ്രധാന ചടങ്ങ് അണ്ണൻ വിശദീകരിച്ചു തന്നു.

ബ്രാഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ ഗൃഹനാഥൻ ഉണർന്ന് തപ്പിത്തടഞ്ഞ്(വിഷുക്കണി കാണാൻ പോകുന്നപോലെ) ഒരുക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന നിലവിളക്കിനു മുന്നിലെത്തണം. അരണ്ട വെളിച്ചമാവാം.
തിരിയിട്ട വിളക്കിനു സമീപത്ത് രണ്ടു ലിറ്റർ കുപ്പിയിൽ നിറച്ച എള്ളെണ്ണയും
തയാറാക്കിവച്ചിട്ടുണ്ടാവും. വിളക്കിൽ എണ്ണ പകരുന്നതിനായി കുപ്പി എടുക്കുന്നതോടെ പ്രധാന ചടങ്ങ് തുടങ്ങുകയായി.
അടപ്പ് തുറക്കലും കുപ്പി ശടേയെന്ന് താഴെ വീഴണം. ഇത് സ്വാഭാവികമായി തോന്നണം.  മൂടുകുത്തി വേണം കുപ്പി വീഴാൻ എന്നത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം.
ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന എണ്ണ തീർക്കുന്ന കോലമാണ് 'എള്ളെണ്ണക്കോലം'.
തുടർന്ന് ഗുളുഗുളുശബ്ദത്തോടെ എണ്ണ പുറത്തേയ്ക്ക് ഒഴുകിത്തുടങ്ങുന്നു.
മെല്ലെ കുപ്പി നിവർത്തിയെടുക്കുന്നതോടെ കുടുംബാംഗങ്ങളെല്ലാം ചടങ്ങിൽ പങ്കുചേരുന്നു.

കാലപ്രവാഹത്തിൽ വേരറ്റുപോയ "എള്ളെണ്ണക്കോലം" എന്ന ചടങ്ങ് പുനർജ്ജനിക്കുന്നത് തികച്ചും സ്വാഗതാർഹമാണ്!









എഴുതിയത് ബീന
സ്വദേശം ഇടപ്പള്ളി
ഹയർ സെക്കൻഡറി ഡയറക്ടറേറ്റിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥ

February 19, 2014

കൈക്കോ

തുണികൾ ഏതും മുഷിഞ്ഞാൽ പുഴുങ്ങിയലക്കും, അമ്മ. പുഴുങ്ങിയലക്കലിന്റെ നടപടികൾ എല്ലാം മക്കൾക്കൊക്കെ നിശ്ചയമാണ്. എന്നാലും ആരും മെനക്കെടാറില്ല.

മുറ്റത്തെ അടുപ്പത്ത് ആവി കേറ്റാൻ തുണിക്കെട്ട് വച്ചിരിക്കുന്നതുകണ്ട് ഈ വീട്ടുകാർ അലക്കുകാരാണെന്നു കരുതി ആഢ്യത്തം വിടാത്ത ധർമ്മക്കാരൻ, ആരെങ്കിലും ഭിക്ഷയുമായി എത്തുന്നതിനുമുമ്പ് സ്ഥലം വിട്ടതും അലക്കിക്കിട്ടാൻ മുഷിഞ്ഞ തുണിപ്പൊതിയുമായി വന്നതും കഥയല്ല.
ഒരു ദിവസം ചായ്പ്പിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുനിന്നും ഒരു വിളി. അച്ഛനാണ്.
അക്ഷരം തികച്ചില്ലാത്ത വിളി "ന്ത.."(എന്തെടീ എന്നായിരിക്കാം).
ഒറ്റ വിളിക്ക് അമ്മ കേട്ടെന്നുവരില്ല. അമർത്തി ഒരു വിളി കൂടിയായപ്പോൾ അമ്മ മുണ്ടിന്റെ നീണ്ട മടിത്തുമ്പിൽ കൈ തുടച്ച് മുഖവും തൂത്തുകൊണ്ട് അടുത്തെത്തി.
അച്ഛൻ ഒരു കഷണം തുണി തൂക്കിപ്പിടിച്ച് കടുപ്പം കുറഞ്ഞ ദേഷ്യത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി ഒരു ചോദ്യച്ചിഹ്നം വരച്ചു.

അതുവാങ്ങി പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അമ്മയ്ക്കു ചിരി വന്നു. അലക്കി നീലം മുക്കി വിരിച്ചിരുന്ന കൈക്കോണകം; വാലറ്റമില്ലാതെ.
'ഇതെങ്ങനെ പറ്റി, വിരിച്ചിടുമ്പോൾ ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ!'
പെട്ടെന്ന് അമ്മയ്ക്കു ചിരിപൊട്ടി. ചിരിയോടുചിരി. അച്ഛൻ കണ്ണുമിഴിച്ചു.
"വെളുത്ത മോഹനൻ തിരിത്തുണി ചോദിച്ചോണ്ടുവന്നിരുന്നു. കോണകവാലിന് ഇപ്പോൾ തീ പിടിച്ചു കാണും".
അമ്മയുടെ ഡയലോഗ് കേട്ട് അപ്പോൾ അച്ഛനും ചിരിച്ചുപോയി.



എഴുതിയത് ശാരദ
അദ്ധ്യാപികയായിരുന്നു, ഉദ്യോഗത്തിൽനിന്നും  വിരമിച്ചു.
മുത്തലപുരം സ്വദേശിനി

July 7, 2013

കത പറയുമ്പോൾ


"അമ്മേ ഒരു കത പറയ്"
"ഏതു കതയാ രവിയേ?"
"ലുട്ടാപ്പീന്റെ കത, കൊമളയൂതുന്നേ."
"ഒരു ദിവസം ലുട്ടാപ്പി കുന്തത്തില് പോയപ്പളില്ലേ... എന്താ പറ്റീത്?"
"അറീത്തില്ല"
"കൊറേ ചേട്ടന്മാര് കളിക്കുന്നു. അപ്പോ ലുട്ടാപ്പി എന്താ ചെയ്തേ?"
"അറീത്തില്ല. അമ്മ ടോമിന്റെ കത പറയ്"
"ടോമും ജെറിയും വഴക്കിട്ടു. എന്നിട്ട് ടോം ജെറിയെ ഓടിച്ചു. അപ്പോ എന്താണ്ടായേ?"
"ടോം പൊർഗില് ഓടി, ജെറി പൊർഗില് ഓടി"
"അപ്പോ എന്താണ്ടായേ"
"അറീത്തില്ല. അമ്മ സിമ്പത്തിന്റെ കത പറയ്."
"അമ്മ മടുത്തു കണ്ണാ. ഇനി നീ പറയ്."
"ഒരു ദിവസില്ലേ ... ഗോമായുക്കുറുക്കൻ കാട്ടിൽനിന്നും നാട്ടിലെത്തി. നാട്ടിലെ പട്ടികളുണ്ടോ വിടുന്നു. ഒരു ആടിന്റെ പേരാണ് കുട്ടൻ, മറ്റേ ആടിന്റെ പേരാണ് മുട്ടൻ... ജംബുകൻ പറഞ്ഞു: കുട്ടാ നീ മുട്ടന്റെ പോരിനുവിളിക്കണം. അപ്പോളില്ലേ ടോമും ജെറിയുമില്ലേ ഒറ്റ ഓട്ടം. എന്നിട്ടില്ലേ പഷ്കിനില്ലേ കുഞ്ഞു ബൂബൂയ്ക്കില്ലേ എക്കിൾ വന്നു. ടോം പൊർഗിൽ ഓടി.. ബാബാ പൊർഗിൽ ഓടി. അപ്പോൾ..."
ചാനൽ മാറ്റിയപ്പോൾ ഭാഗ്യത്തിന് അതാ കുഞ്ഞയ്യപ്പൻ.
"അമ്മേ അത് മതി. ഞാൻ കാണട്ടെ."
കത പറച്ചിലിന് ഒരു ചെറിയ ഇടവേള, ഭാഗ്യം! ഒരു കതയും മുഴുവൻ പഠിക്കേണ്ട!





എഴുതിയത്
രാജലക്ഷ്മി
സ്വദേശം ചേർത്തല
അദ്ധ്യാപിക

July 5, 2013

പനിബാധ


നാട്ടിലാകെ പനി. പനി വരാത്ത വീടില്ല. ആദ്യത്തെ രണ്ടുദിവസം കൊണ്ടുപിടിച്ച പനി. പിന്നെ കാലിലും കൈയ്യിലും നീര്. ചിലർക്ക് സന്ധികൾ തോറും വേദന. ഫോണെടുക്കാനോ  തലചൊറിയാനോ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. ചിലർക്കാകട്ടെ ശരീരമാസകലം ചൊറിച്ചിൽ. തൊണ്ടയ്ക്കുവേദനക്കാരും തലവേദനക്കാരും വേറെ. രണ്ടുപേർ തമ്മിൽക്കണ്ടാൽ കുശലം പറയുന്നത് പനിപരമായ കാര്യങ്ങളായിരിക്കും.

നഷ്ടത്തിലോടിയിരുന്ന പല ആശുപത്രികളും പുതിയ വാർഡുകളും ബ്ലോക്കുകളും പണിതു, എന്നിട്ടും സ്ഥലം തികയാതെ കല്യാണവീട്ടിലെപ്പോലെ മുറ്റത്തു പന്തലിട്ടു കസേര നിരത്തി, രാവിലെ പത്തുമണിയോടെ ഹൗസ്ഫുൾ ബോർഡ് വച്ച് ഗേറ്റടയ്ക്കുന്നു.

ഞാൻ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുവാൻ സ്റ്റാൻഡിൽ ബസ്സു കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. രാവിലെ തുടങ്ങിയ മഴ തോരാതെ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്റ്റാൻഡിലും ബസ്സിലുമൊക്കെ പനിബാധിതർ. അവശത നിഴലിക്കുന്ന മുഖങ്ങൾ മാത്രം. പരസ്പരസഹായത്തോടെയാണ് മിക്ക രോഗികളും നടക്കുന്നത്.

സ്റ്റാൻഡിൽ അപ്പോൾ വന്നുനിന്ന ബസ്സിൽ നിന്നിറങ്ങിയവരിൽ ഒരു സ്ത്രീ മുടന്തി മുടന്തി നടന്നുവരുന്നു. ഒരു കൈയ്യിൽ കുട, മറ്റേ കൈയ്യിലൊരു കൂട്. മരുന്നുകുപ്പികളും
റേഷൻകാർഡുമൊക്കെയായിരിക്കുമെന്ന് ഞാനൂഹിച്ചു. തലയിൽക്കൂടെ സാരി വലിച്ചിട്ടിരുന്നതിനാൽ ആദ്യം എനിക്കാളെ മനസ്സിലായില്ല. ചളിവെള്ളത്തിൽക്കൂടി വലത്തുകാൽ വലിച്ചു വലിച്ചു നടന്നു വരുന്നു. പാവം! സഹായത്തിനാളില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഒറ്റയ്ക്കിറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടതാവും.

അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ആളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അയൽവക്കത്തുള്ള നല്ല മനുഷ്യപ്പറ്റുള്ള ഒരു സ്ത്രീയാണ്. കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല. കണ്ണിൽപ്പെട്ടാൽ വല്ലതും കൊടുക്കേണ്ടിവരും. എന്നാലും അടുത്തേയ്ക്കുചെന്ന് സഹതാപാർദ്രമായി ചോദിച്ചു. "എന്തുപറ്റി ചേടത്തീ? പനിപിടിച്ചു അല്ലേ? കാലിൽ നീരും വേദനയുമൊക്കെയുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ! കഷ്ടമായി"

ചേടത്തി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. എന്നെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചിട്ട് കുടയും കൂടും എന്റെ കൈയ്യിൽത്തന്നു. എന്നിട്ട് വലതുകാലിലെ വള്ളിപൊട്ടിയ ചെരുപ്പ് കൈയ്യിലെടുത്ത് ശരിയാക്കാൻ പറ്റുമോ എന്നുനോക്കി.

ഞാൻ ചമ്മലൊതുക്കാൻ പാടുപെടുമ്പോഴേയ്ക്കും ഭാഗ്യത്തിന് എന്റെ ബസ്സു വന്നു. കൂടും കുടയും അവിടെയിട്ടിട്ട് ഞാൻ ഓടിരക്ഷപെട്ടു.





എഴുതിയത്
ശശികുമാർ(കൊച്ചേട്ടനും കൂട്ടരും- ലെ 'കൊച്ചേട്ടൻ')
സ്വദേശം മുത്തോലപുരം
കെ എസ് ആർ ടി സി യിൽനിന്നും വിരമിച്ചു
വീഡിയോഗ്രാഫർ, പൊതുപ്രവർത്തകൻ

July 3, 2013

ലിസി പറയും


കവല ശാന്തം. വൈകീട്ട് ഏതാണ്ട് നാലുമണിയായിക്കാണും, കുറേയേറെ ലഗേജുമായി നല്ല വേഗതയിൽ ഒരു കാറുവരുന്നത് എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. ലിസിയുടെ വീടിനുമുമ്പിൽ കാർ നിന്നു. നമ്മുടെ പൗലോസ് അതിൽനിന്നും പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.
കൊല്ലത്തിലൊരിക്കൽ പൗലോസ് നാട്ടിലേയ്ക്കുവരിക പതിവാണ്.

പതിവുപോലെ കവലയി കൂട്ടുകാരുമായി അടിച്ചുപൊളിച്ച് ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഏതാണ്ട് ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞുകാണും.
അതിനുശേഷമുള്ള മാറ്റം അദ്ഭുതാവഹമായിരുന്നു.
രാവിലെ ഇറങ്ങിയാൽ രാത്രി ഒരു നേരമാകുമ്പോൾ തിരിച്ചെത്തുന്ന നമ്മുടെ കഥാനായകൻ ഇപ്പോൾ എപ്പോഴും വീട്ടിൽത്തന്നെ. പുറത്തേയ്ക്കു കാണാനേയില്ല.

ലിസിക്കാണങ്കിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം. ഇപ്പോൾ പുള്ളിക്കാരൻ ലിസിയുടെ അടുത്തുതന്നെയാണെപ്പോഴും.
ഇത്രയും അടുപ്പം കഴിഞ്ഞ പതിനാറു കൊല്ലമായിട്ടുമുണ്ടായിട്ടില്ല.
അഞ്ചുമിനിറ്റ് തികച്ച് കാണാൻ കിട്ടാത്ത പൗലോസുചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ ഫുൾടൈം വീട്ടിൽത്തന്നെ. സ്നേഹം ദിവസംതോറും വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു.
ഇപ്പോൾ ലിസിതന്നെ എല്ലാം.
കുളിപ്പിക്കണം, പുറത്ത് സോപ്പുതേച്ചുകൊടുക്കണം, പല്ലുതേപ്പിക്കണം, എന്തിന് ഒന്നു പുറത്തേക്കുപോകണമെങ്കിൽ പോലും ലിസി കൈയ്യിൽപ്പിടിച്ച് ഒപ്പമുണ്ടാവണം.

സന്തുഷ്ടമായ കുടുംബജീവിതത്തിൽ 'ചിക്കുൻഗുനിയ' യ്ക്കുള്ള പങ്ക് എത്രത്തോളമുണ്ടെന്നറിയണോ?
ലിസിയോടുചോദിച്ചാൽമതി.




എഴുതിയത്
ശ്യാംനാഥ്
എഞ്ജിനീയർ
സ്വദേശം മുത്തോലപുരം

June 10, 2013

കൺഫ്യൂസ്ഡ് രവിശങ്കർ


അമ്മ വിളിക്കും തങ്കൂന്ന്. ഇടയ്ക്ക് രവീ ന്നും...
അച്ഛൻ വായീത്തോന്നീതൊക്കെ വിളിക്കും: കണ്ണപ്പൻ, ഗൺ, തങ്കു, തങ്കമണി അങ്ങനെ എന്തും.
മുത്തച്ഛൻ മോനൂട്ടൻ എന്നാണ് വിളി.
വല്യമ്മച്ചി കുഞ്ഞീ എന്നും. പക്ഷെ നന്ദു, മാധവൻ, ഗായത്രി, മാളു തുടങ്ങിയവരെല്ലാം വല്യമ്മച്ചിക്ക് കുഞ്ഞി തന്നെ...
അതിൽ കുശുമ്പില്ലാതില്ല, എന്നാലും സാരമില്ല.
കുഞ്ഞുമുത്തച്ഛൻ ചെക്കാ എന്നാണു വിളിക്കുക.
കുഞ്ഞുമുത്തശ്ശി തങ്കം എന്നും,
അമ്മായി കണ്ണാ എന്നും.
മുത്തശ്ശിക്ക് ഞാൻ കിട്ടുണ്ണിയാണ്.
കുഞ്ഞച്ഛനുമാത്രം രവി.
എല്ലാരും പറയണു, എന്റെ പേർ രവിശങ്കർ എന്നാണത്രേ!
എന്തൊരു കൺഫ്യൂഷൻ!!!





എഴുതിയത്
രാജലക്ഷ്മി
സ്വദേശം ചേർത്തല
അദ്ധ്യാപിക

November 19, 2012

ബുദ്ധിരാക്ഷസൻ


ഞാൻ രണ്ടാംക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന കാലം.
എനിക്ക് ബുദ്ധിരാക്ഷസൻ എന്നു പേരുവീണിരുന്നു! കാരണം എല്ലാത്തിനും ഞാൻ ഒന്നാമൻ. കായികത്തിൽ മാത്രമല്ല, പഠനത്തിലും.
എല്ലാവരും എന്നെ പൊക്കിപ്പറയും. ഹാ! അങ്ങനെയുമൊരു കാലം...

അന്ന് ഒരു ദിവസം മത്സരങ്ങൾ നടക്കുകയായിരുന്നു. ഓർമ്മപരിശോധനാമത്സരവും നടക്കുന്നുണ്ട്. ആരൊക്കെ പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ട് എന്നുചോദിച്ചു. പതിവുപോലെ ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റതുകണ്ട് പലരും ഇരുന്നെന്നു തോന്നുന്നു!
മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർ കുറവായിരുന്നു. ഞങ്ങളെ ഒരു മുറിയിലേയ്ക്ക് വരിവരിയായി കൊണ്ടുപോയി. ആ സമയത്ത് പലരും എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മത്സരത്തിനായി നിരത്തിവച്ചിരുന്ന സാധനങ്ങൾ വിസ്തരിച്ചു നോക്കിക്കണ്ടു. തിരിച്ചുവന്ന് വരാന്തയിലിരുന്ന് എഴുതാൻ തുടങ്ങി. എല്ലാവരും തിരക്കുപിടിച്ച് എഴുതുന്നു. ഞാനും ഓർത്തോർത്ത് എണ്ണമിട്ട് എഴുതി. സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പേപ്പർ തിരികെക്കൊടുത്തു.
ഓരോരുത്തരും എത്രയെണ്ണം എഴുതിയെന്ന് പരസ്പരം ചോദിച്ചു. പലരും പറഞ്ഞത് പലതരത്തിൽ. 10, 12, 13, 15, 16, 17...
 എന്നോടുചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു 22. എല്ലാവരും ഞെട്ടി!
സമ്മാനം എനിക്കാണെന്നുറപ്പിച്ചു!!
ഞങ്ങൾ ക്ലാസ്സിൽ അക്ഷമരായിരുന്നു. പലരും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഞാൻ 'സിമ്പിൾ' എന്നരീതിയിൽ ഇരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒരു സാറുവന്ന് എന്റെ പേരുവിളിച്ചു. സ്റ്റാഫ്റൂമിലേയ്ക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ക്ലാസ്സിലെ ശബ്ദമുയർന്നു. എനിക്കാണ് സമ്മാനമെന്ന് പറയാനാണ് വിളിക്കുന്നതെന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു. കൂട്ടുകാർ വീണ്ടും എന്നെ അഭിനന്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതുകേട്ട് എനിക്കു രോമാഞ്ചമുണ്ടായി! ഞാൻ ഗമയിൽ സാറിന്റെയടുത്തേയ്ക്ക് പോയി.
എന്റെ മനസ്സുപറഞ്ഞു, "നിനക്കുതന്നെ സമ്മാനം".
സാറിന്റെയടുത്തെത്തി...
സാറന്മാർ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു...
ഞാനും ചിരിച്ചു...
കണക്കുസാർ എന്നെ അടുത്തുവിളിച്ചു; എന്നിട്ടുചോദിച്ചു, "നീ എത്രയെണ്ണം എഴുതി?"
ഞാൻ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു, "22 എണ്ണം"
സാർ എന്റെ പേപ്പർ എടുത്ത് കാണിച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു, "11 കഴിഞ്ഞ് എത്രയാണ്?"
ഞാൻ വളരെ പെട്ടെന്നുപറഞ്ഞു, "12" എന്നിട്ടു പേപ്പറിലേയ്ക്കു നോക്കി...

11 കഴിഞ്ഞ് 22 എന്നാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്...!!!

അപ്പോഴാണ് സാറന്മാരുടെ ചിരിയുടെ ഗുട്ടൻസ് പിടികിട്ടിയത്!
ബുദ്ധിരാക്ഷസൻ എന്ന എന്റെ പേരിന്റെ ആദ്യഭാഗം മായ്ഞ്ഞ് രാക്ഷസൻ എന്നാകുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു! എനിക്ക് വല്ലാത്ത ദാഹം തോന്നിയതുകൊണ്ട് മെല്ലെ പൈപ്പിനടുത്തേക്ക് നടന്നു...






എഴുതിയത്...   ശങ്കർ ഗംഗാധരൻ
എഞ്ജിനീയറിങ്ങ് വിദ്യാർത്ഥി
സ്വദേശം എറണാകുളം

September 5, 2012

ധ്യാനകേന്ദ്രം

ഞങ്ങൾ അന്ന് മുത്തലപുരത്താണ് താമസം.
അനുജൻ- ഹരി SSLC പരീക്ഷ എഴുതാൻ തയാറെടുക്കുന്ന കാലം.
അവന്റെ സ്കൂൾ പാലക്കുഴയാണ്- പേരമ്മയുടെയും വല്യച്ഛന്റെയും വീടിനടുത്ത്. ദിവസവും മുത്തലപുരം-പാലക്കുഴ-മുത്തലപുരം ട്രിപ്പ് നടത്തിയാണ് പഠനം. പരീക്ഷാദിവസങ്ങൾ അടുത്തപ്പോൾ ബസ്സ് യാത്ര ഒഴിവാക്കി അവൻ പാലക്കുഴയിൽ താമസമാക്കി. അങ്ങനെ പഠനം പൂർണ്ണമായും വല്യച്ഛന്റെയും പേരമ്മയുടെയും മേൽനോട്ടത്തിലായി.

ഹരിയുടെ ചില ദുഃശീലങ്ങളിൽ ഒന്ന്: രണ്ടിനുപോയാൽ കുറഞ്ഞത് അര മണിക്കൂറെങ്കിലും അതിനകത്ത് ചിലവഴിക്കും എന്നതാണ്. മാത്രമല്ല, പുറത്ത് എന്തെല്ലാം സംഭവിച്ചാലും 'കമാ'ന്നൊരക്ഷരം മിണ്ടില്ല.
ഒന്ന് മൂളുകപോലുമില്ല! അത്രയ്ക്ക് ഏകാഗ്രതയാണ്.
പേരമ്മയ്ക്ക് ഇക്കാര്യം അറിയില്ലായിരുന്നു എന്നുവേണം കരുതാൻ.
അങ്ങനെ പരീക്ഷയുടെ ആദ്യദിവസം വന്നെത്തി. മലയാളം പരീക്ഷയാണ്.
നമ്മുടെ കഥാനായകൻ രാവിലെ ഉണർന്ന് തന്റെ സ്ഥിരം ധ്യാനകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. പതിവുപോലെ സമയം കുറച്ച് കടന്നുപോയി.
"ഹരി പോയിട്ട് കുറേ നേരമായല്ലോ! ഒന്നു വിളിച്ചുനോക്കാം" പേരമ്മ വിചാരിച്ചു.
വിളിച്ചു, വിളികേട്ടില്ല.
വീണ്ടും വിളിച്ചു, നോ മറുപടി!
ഉറക്കെ വിളിച്ചു,
വീടിനു പുറത്തിറങ്ങി കക്കൂസിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. വാതിൽക്കൽ നിൽപ്പായി.
വിളി തുടർന്നു, "ഹരീ, മോനേ... ഹരിക്കുട്ടാ, പുറത്തുവാടാ..."
പേരമ്മയുടെ മനസ്സിൽ അശുഭചിന്തകൾ വന്നുതുടങ്ങി. ഇനി പരീക്ഷപ്പേടി ബാധിച്ചതാണോ? കൊച്ച് പേടിച്ചിരിക്കുവാണോ?
ഒരു സമാധാനവുമില്ല, വിളിയോടുവിളി.
അകത്തുനിന്നും ഒരനക്കം പോലുമില്ല. ഇനിയെന്തുചെയ്യും!
"ഹരീ... സമയം പോയി, ഇറങ്ങിവാടാ മോനേ..."
ഇല്ല. ഈശ്വരാ. ചേട്ടനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരാം.
പേരമ്മ വർദ്ധിച്ച നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഈവകയെല്ലാം ചിന്തിച്ച് പരവശയായി നിൽക്കുമ്പോൾ...
അതാ... നടതുറന്നു.
ഹരി പ്രത്യക്ഷനായി!
തന്റെ പതിവ് ധ്യാനത്തിന്റെ ഏകാഗ്രത നഷ്ടമാക്കിയതിലുള്ള ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ വാതിൽ തുറന്നിറങ്ങിവന്നു, എന്നിട്ടൊരുചോദ്യം,
"പേരമ്മയ്ക്ക് പോകണമെങ്കിൽ ഇവിടെ വേറേ കക്കൂസില്ലായിരുന്നോ?"

ഇതിന് പേരമ്മ പറഞ്ഞ മറുപടി ഇതുവരെ രണ്ടാളും പുറത്തുവിട്ടിട്ടില്ല!


എഴുതിയത്   മീര
സ്വദേശം ആലുവ
ചെന്നൈയിൽ പേറ്റന്റ് അറ്റോണിയായി ജോലി നോക്കുന്നു

August 22, 2012

പഴയ തടി


മുത്തച്ഛൻ ആശുപത്രിയിൽ അഡ്മിറ്റാണ്.
പരിശോധനകളെല്ലാം മുറയ്ക്ക് നടന്നു.
ഒരു പറ്റം നേഴ്സുമാർ മുറിയിലേയ്ക്ക് വന്നു. ഒന്ന് ഒറിജിനലും, ബാക്കി ട്രെയ്നികളുമാണെന്ന് കണ്ടാലറിയാം!
ഒറിജിനൽ, മുത്തച്ഛന്റെ കൈയ്യിലെ ഞരമ്പുപിടിച്ച് കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കുട്ടിനേഴ്സിന്റെ ചെവിയിലെന്തോ മന്ത്രിച്ചു.
കുട്ടിക്ക് ആകെ പരിഭ്രമം. അവർ സിറിഞ്ച് കൈയ്യിലെടുത്തു. പാവത്തിന്റെ കൈ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഉടനെ മുത്തച്ഛൻ, "ങാ, വെട്ടിപ്പഠിച്ചോ, പഴയ തടിയാ... ഇതുപോലൊന്ന് വേറെ കിട്ടിയെന്നുവരില്ല."
എന്നിട്ടൊരു ചിരിയും.
അതിൽപ്പിന്നെ ഒറിജിനൽ മാത്രമേ മുറിയിലേക്ക് വരാറുള്ളൂ!



എഴുതിയത്  സുത്യേവ്
എഞ്ജിനീയർ
മുത്തോലപുരം സ്വദേശി

August 13, 2012

ഒരു വിവാഹപത്രിക


പുലിമട വില്ലേജില്‍ കോത്താഴം
കരയില്‍ മുട്ടക്കുഴി വീട്ടില്‍
ചക്രായുധന്റെയും സ്വയം‌പ്രഭയുടെയും
മകന്‍ ലൌസണ്‍
കുമ്പളങ്ങി വില്ലേജില്‍ കുറ്റിപറിച്ചേല്‍ വീട്ടില്‍
ലംബോദരന്റെയും ദാക്ഷായണിയുടെയും
മകള്‍ അജല്‍ ജാല്‍
തമ്മിലുള്ള വിവാഹം 2012- ആമാണ്ട്
ഫെ 30 -ന് 12.30ക്കുള്ള
ശുഭമുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍ പന്നിക്കര നിര്‍മ്മാല്യം
ഓഡിറ്റോറിയത്തില്‍ വച്ച് നടത്തുന്നു.
എല്ലാവരെയും ക്ഷണിക്കുന്നു.
വരേണ്ട വഴി-
കടുവാക്കുഴി ജങ്ഷനില്‍ നിന്ന് വടക്കുമാറി
പേപ്പതി വഴി ഭൂതക്കുഴിയിലെത്തി
കോങ്ങോര്‍പ്പിള്ളിയില്‍നിന്ന് 2 കി മീ
പടിഞ്ഞാറ്‌.
ഉപചാരപൂര്‍വ്വം ഷൈപ്രി(ഒപ്പ്)







എഴുതിയത്
ശാരദ
റിട്ടയേഡ് അദ്ധ്യാപിക
സ്വദേശം മുത്തോലപുരം

September 11, 2011

ഉം..ശ്..




ഉറക്കത്തിലേയ്ക്ക്
ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍
കൊതുകു വന്നെന്നെ
കുത്തിയുണര്‍ത്തി.
ഇരുട്ടില്‍ എന്റെ കൈത്തലം
മെല്ലെ ഉയരുമ്പോള്‍
കൊതുകു പറഞ്ഞു,
“അടിക്കല്ലേ പ്ലീസ്!
ഒരു കാര്യം പറയാന്‍
വിളിച്ചതാണ്
നിങ്ങളിന്നു കൊതുകുതിരി
കത്തിച്ചിട്ടില്ല.
ഇങ്ങനെ മറവിയായാലോ!”



എഴുതിയത്...
മുത്തലപുരം മോഹൻദാസ്
സ്വദേശം: മുത്തലപുരം

 

June 3, 2010

അത്യാഹിതം


മനയ്ക്കലെ പറമ്പും കടന്ന് വയൽ വരമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എതിരെ വന്നവരെ പലരെയും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇങ്ങോട്ട് കുശലം പറഞ്ഞവരോട് ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കിൽ മറുപടിപറഞ്ഞ്
നടത്തം തുടർന്നു. എത്ര നടന്നാലും മടുക്കാത്ത നടപ്പ്...

പതിനാല് വർഷം കൂടി നാട്ടിൽ വന്നതാണ്. പാടത്തിനക്കരെയുള്ള സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽ പോകണം. കുട്ടിക്കാലത്ത് മേളിച്ചുനടന്നിരുന്ന സ്ഥലം. ആകെ മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു! പാടത്തെ രണ്ടായി പകുത്തുകൊണ്ട് പുതുതായൊരു വഴി - അടുത്തകാലത്തുണ്ടായതാണ്.

കുറച്ചകലെ വഴിവക്കിൽ കിടക്കുന്ന ആംബുലൻസ് വണ്ടി കണ്ണിൽ‌പ്പെട്ടു. അറിയാതെ മനസ്സിനൊരു പിടച്ചിൽ! ആ വെള്ളവണ്ടി കാണുമ്പോളൊക്കെ മനസ്സ് അറിയാതെ വിങ്ങാറുണ്ട്.
ആർക്കാണാവോ അത്യാഹിതം സംഭവിച്ചത്!
ആരാണ് അപകടത്തിൽ‌പ്പെട്ടതെന്നറിയാതെ പോകാൻ മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ല. അവിടെ ആ സർപ്പക്കാവിന്റെയടുത്ത് ഓടിട്ടവീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നീലപ്പടുത വലിച്ചുകെട്ടിയിരിക്കുന്നത് മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കാണാം. വെളിപ്പറമ്പിൽ കുഞ്ഞൂഞ്ഞമ്മയുടെ വീടാണല്ലോ!
കുട്ടിക്കാലത്ത് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഞങ്ങളിവിടെ വരാറുണ്ട്! നല്ലൊരു സ്ത്രീയായിരുന്നു! അമ്മയുടെ ഇഷ്ടക്കാരിൽ പ്രധാനി!
ഞങ്ങളെയെല്ലാം എന്തു കാര്യമായിരുന്നെന്നോ? കുറെ നാളുകളായി തീരെ കിടപ്പിലാണെന്ന് കേട്ടിരുന്നു.നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ പോയി കാണണമെന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നതുമാണ്.പക്ഷെ ഇങ്ങനെ
വേണ്ടിവരുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നില്ല.ഏതായാലും കർമ്മങ്ങൾ തീരുന്നതുവരെ നിന്നില്ലെങ്കിലും ഒന്നു കാണാതെ പോകുന്നതു ശരിയല്ലെന്നു തോന്നി.വീടിനോടടുക്കും തോറും നഷ്ടബോധം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ വീടിന്റെ നെടുംതൂണായിരുന്നു കുഞ്ഞൂഞ്ഞമ്മ. നാട്ടുകാർക്കെല്ലാം പ്രിയങ്കരി. ഏതായാലും നരകിക്കാതെയും നരകിപ്പിക്കാതെയും പോയല്ലോ! ഭാഗ്യവതി!

വീട്ടുമുറ്റത്തു ചെന്നപ്പോൾഅന്ധാളിച്ചുപോയി!
പന്തൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു!
പലരും കളിതമാശ പറഞ്ഞുമിരിക്കുന്നു.
പ്രായം ചെന്ന് വളരെനാൾ രോഗിയായി കിടന്നയാൾ പോയതിൽ അത്ര ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ലായിരിക്കാം... എന്നാലും ഇങ്ങനെ!
പരിചയക്കാരിൽ ഒരാളോട് എപ്പോളാണ് ചടങ്ങ് തുടങ്ങുന്നതെന്നുചോദിച്ചു.

“ചെറുക്കനും പാർട്ടിയുമെത്തിയിട്ടില്ല. 11നും 11.30നുമിടയ്ക്കാണ് മുഹൂർത്തം”
കുഞ്ഞൂഞ്ഞമ്മയുടെ മകന്റെ മകൾ ശോഭനയുടെ വിവാഹമാണത്രേ!

“അപ്പോൾ ആംബുലൻസ്?”

“അതോ... പെണ്ണ് ആശുപത്രിയിലെ നേഴ്സല്ലേ. കൂട്ടുകാരെല്ലാം കൂടി കല്യാണം  കൂടാൻ വന്നതാ...”

അന്തം വിട്ടു പോയി!!!

“എങ്കിലും ശോഭനേ... പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരുന്നതും ആംബുലൻസ് വണ്ടിയിൽത്തന്നെയായിരിക്കുമോ?” എന്നു ചോദിച്ചിട്ടു പോയാലോ എന്നു വിചാരിച്ചു.
ഒരു വിഡ്ഢിച്ചിരി പാസ്സാക്കി തിരിച്ചു നടന്നു!




എഴുതിയത്...
ശശികുമാർ
കെ എസ് ആര്‍ ടി സി യില്‍ നിന്ന് വിരമിച്ചു
സ്വദേശം മുത്തോലപുരം


April 5, 2010

‘പെൻ‘ വിൽ‌പ്പനക്കാരനും ‘പിൻ‘ വിൽ‌പ്പനക്കാരനും

ഒരിടത്ത് ഒരു ‘പെൻ‘ വിൽക്കുന്ന ആളുണ്ടായിരുന്നു.
അയാൾ ടൌണിൽ ഒരു ദിവസം ‘പെൻ‘ വിൽക്കാൻ ചെന്നു.
അയാൾ പറഞ്ഞു; “മുല്ലപ്പൂവിന്റെ മണമുള്ള പെൻ, ചെട്ടിപ്പൂ, താമരപ്പൂ, ചെമ്പരത്തിപ്പൂ എന്നീ പൂവിന്റെ മണമുള്ള പെൻ വിൽ‌പ്പനയ്ക്കുണ്ട്.“

അതിനിടയിൽ ‘പിൻ’ വിൽ‌പ്പനക്കാരൻ “പിന്നേ! പിന്നേ!!“ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ‘പെൻ‘ വിൽക്കുന്നവനെ ശല്യപ്പെടുത്തി.

ഒടുവിൽ ക്ഷമ നശിച്ച അയാൾ ചോദിച്ചു: “തനിക്കെന്താ എന്നെ കളിയാക്കിയേ തീരൂ?“

അപ്പോൾ മറ്റേയാൾ: “തനിക്കു മാത്രം വിറ്റാൽ മതിയോ? എന്റെ പണി പിൻ വിൽക്കുന്നതാ!“


എഴുതിയത്...
വൈഷ്ണവി രാജഗോപാല്‍
വിദ്യാര്‍ത്ഥിനി
സ്വദേശം കോഴിക്കോട്

March 24, 2010

ബൈനക്കുഴൽ


വാഴക്കുളത്തു ഞാൻ ബീയാത്തുമ്മയ്ക്ക് - ലീച്ചർ
കാളിപ്പുലക്കള്ളിക്ക് - പീച്ചർ
കൊച്ചുപെണ്ണു വേലത്തിക്ക് - ഈച്ചർ
കുട്ടികൾക്ക് ഭസ്മതിസാർ

ഇബ്ടത്തെ ചില ബിശേയങ്ങൾ:
ഗംഗയുടെ നെറ്റിയിലെ ‘സിച്ചു’ വെട്ടിയിട്ടു രണ്ടുമൂന്നായി.
ചന്തുവിന്റെ ‘ബർത്തലാ‘ കഴിഞ്ഞോടാ? മിഠായി കിട്ടിയില്ല.

ആ കാര്യത്തോടു ‘ജോയിപ്പി‘ല്ല.
എനിക്കു ഹൈ പ്ലഷറാണെന്നാ പറയുന്നെ.
രഞ്ജിനിയുടെ അമ്മയ്ക്ക് കണ്ണിലാ പ്ലഷറ്.
വേളാത്തീടെ ചന്ദ്രന്റെ കൊച്ചിനെ ‘ഇംഗ്ലീഷ് മിടുക്കി‘ ചേർത്തു.
ആയിരം രൂപ കെട്ടിവച്ചു. പിന്നെ മാസം തോറും ഫീസും.
ആ പെണ്ണിനെങ്ങും ഒരു പണീമില്ല.
പിന്നെ ഏതോ ചിട്ടിക്കമ്പനീല് ‘കണക്ഷനു‘ പോണൊണ്ട്.
പിരിച്ചാൽ നൂറ്റുക്ക് അഞ്ചു ശതമാനം ശമ്പളമായി കൊടുക്കും.

ഒരു ബൈനാക്കുഴലുണ്ടായിരുന്നേൽ ദൂരെയുള്ളതൊക്കെ അടുത്തു കാണാമായിരുന്നു.
എന്തു ചെയ്യാം... ആകെ ഒരു കൊളാബ്രേഷനായി.


എഴുതിയത്...
വസുമതി
റിട്ടയേഡ് അദ്ധ്യാപിക
സ്വദേശം ആലുവയ്ക്കടുത്ത് മാറമ്പള്ളി

January 12, 2010

രക്ഷിക്കണേ ഭഗവതിയേ!!!



നാടൊട്ടുക്ക് പട്ടിണിയും മാറാരോഗങ്ങളുമായി.
ദേവീകോപം തന്നെ തീർച്ച.
നാട്ടുകാരുടെ സംശയം ദേവപ്രശ്നത്തിൽ സ്ഥിരീകരിച്ചു.
പൂജകളും വിശേഷാൽ‌പ്പൂജകളും ഹോമങ്ങളും യാഗങ്ങളും എന്നു വേണ്ട പരിഹാരക്രിയകൾ ഇനിയൊന്നും ചെയ്യാൻ ബാക്കിയില്ല.
നിസ്സഹായരായവർ കരഞ്ഞുവിളിച്ചു. അമ്മേ രക്ഷിക്കണേ...

അകത്ത് ഭഗവതി എല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു; കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മനസ്സു വിങ്ങുകയാണ്. തനിക്കാരോടും പകയില്ല. എല്ലാം സ്വന്തം മക്കളാണ്.
അവരുടെ ദുരിതം എങ്ങനെ സഹിയ്ക്കും!
നാട്ടുകാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധവയ്ക്കാൻ പറ്റാതെയായിട്ട് നാളേറെയായി.
എല്ലാം ഇട്ടിറങ്ങിപ്പോരാമെന്നു വച്ചാൽ അതും വയ്യ. പണ്ടൊരു വില്വമംഗലത്തുകാരൻ സ്വാമിയാണ് ഇവിടെ പിടിച്ചിരുത്തിയത്. ഇരുത്തലിന്റെ ശക്തിവിശേഷം കൊണ്ട് അനങ്ങാൻ കൂടി കഷ്ടമാണ്.
സർവ്വശക്തയെന്നാണല്ലോ വയ്പ്പ്‌!
അതുകൊണ്ട് വിളിച്ചപേക്ഷിയ്ക്കാൻ കൂടി ആളില്ല.
ഹാ കഷ്ടം!

നമ്പൂരി മുങ്ങിക്കയറി. ഈറനോടെ ശ്രീകോവിലിലേയ്ക്കു നടന്നു.
നമ്പൂരിയുടെ പതിവിങ്ങനെയാണ്:
പല്ലുതേയ്ക്കാറില്ല - കാലത്തെഴുന്നേറ്റാൽ തലേന്നത്തെ കുപ്പിയിൽ ബാക്കിയിരിക്കുന്നത് ഫിനിഷ് ചെയ്യും - പിന്നെ നേരെ നടപ്പാണ് - അമ്പലക്കുളത്തിൽ മുങ്ങിപ്പൊങ്ങുമ്പോഴേയ്ക്ക് ഒന്നും രണ്ടും ശുദ്ധവും എല്ലാം കഴിയും - പിന്നെ പൂജയായി ശാന്തിയായി.
നമ്പൂരി നടന്നുവരുമ്പോൾ ജനം ഇരുവശവും മൂന്നടി പിന്നോട്ടുമാറിനിൽക്കും.
തീണ്ടാണ്ടെ നോക്കീട്ടല്ല. മണം സഹിയ്ക്കണ്ടേ!

അന്നും പതിവുപോലെ നമ്പൂരി നടന്നുകേറി, ശ്രീകോവിൽ നോക്കി നടന്നു.
അകത്ത് കാതോർത്തിരിയ്ക്കയാണ് ഭഗവതി.
ചിരപരിചിതമായ ആ കാലൊച്ച കേൾക്കാറായി.
നെഞ്ചിടിപ്പു ശക്തിയായി.
സിരകൾ ത്രസിച്ചു.
ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ഉച്ചത്തിലായി.
ഭും...!!
ശ്രീകോവിൽ നട തുറന്നു.
പിന്നെയൊന്നും ഓർമ്മയില്ല. ചുറ്റും ഇരുട്ടുമാത്രം...
പാവം ഭഗവതി!


എഴുതിയത്...
ശ്രീഹരി
എഞ്ജിനീയര്‍
സ്വദേശം ആലുവ



വഴികൾ



മര്യാദരാമനും മര്യാദക്കൃഷ്ണനും
വഴിയിലൊരേടത്തു കണ്ടുമുട്ടി.
രണ്ടാളുമന്യനുവേണ്ടി വഴിയേകാൻ
രണ്ടുചുവടങ്ങിടത്തുമാറി.
തമ്മിൽക്കടക്കുമ്പോൾ സന്തോഷത്തോടവർ
തങ്ങളിൽപ്പുഞ്ചിരി വെച്ചുമാറി.

മര്യാദക്കാരനും മര്യാദക്കാരനും
മൂന്നുണ്ടുപോകുവാനായി മാർഗ്ഗം!


തെമ്മാടിക്കിട്ടനും മര്യാദരാമനും
തമ്മിലങ്ങന്യത്ര കണ്ടുമുട്ടി.
മര്യാദരാമനിടത്തോട്ടുരണ്ടടി
മാറിപ്പതിവുപോലങ്ങുപോയി
തെമ്മാടിക്കിട്ടനൊരിറ്റുമൊതുങ്ങീല
തമ്മിൽക്കടന്നപ്പോൾ മിണ്ടിയില്ല
മര്യാദക്കാരനും തെമ്മാടിയായോനു-
മായ് രണ്ടുമാർഗ്ഗം കടന്നുപോകാൻ!



തെമ്മാടിവേലുവും തെമ്മാടിക്കിട്ടനും
തമ്മിലൊരേടത്തുകണ്ടുവത്രേ!
രണ്ടാളും തങ്ങളിൽ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല
തണ്ടോടെ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി നേരേ
വാക്കേറ്റമായി വഴക്കേറെയായ്പ്പിന്നെ
വൈകാതെ തല്ലുമടിയുമായി.
തെമ്മാടി തെമ്മാടിയോടങ്ങുമുട്ടിയാൽ
ഒന്നു താൻ മാർഗ്ഗം -- വഴക്കുമാത്രം!






എഴുതിയത്
ബാലേന്ദു
ബി എസ് എന്‍ എല്ലില്‍ നിന്നും വിരമിച്ചു
ബാലസാഹിത്യകാരന്‍, പുരാണവിവര്‍ത്തകന്‍, കവി, പ്രഭാഷകന്‍
സ്വദേശം മുത്തോലപുരം, ബെംഗളൂരുവില്‍ താമസം





November 12, 2009

അമ്പാടി ടെക്സ്





ഗോപസ്ത്രീകളുടെ
തുകിലും വാരിക്കൊണ്ടു
കടന്നു കളഞ്ഞ കണ്ണന്‍
അമ്പാടി മുക്കില്‍ ഒരു
ജൌളിക്കട തുറന്നു.
അവിടെയിപ്പോള്‍
ഗോപസ്ത്രീകളുടെ
വന്‍ തിരക്കാണത്രേ!
ചിലതിന് 50% വരെ
കിഴിവുണ്ടെന്നും കേള്‍ക്കുന്നു.









എഴുതിയത്:
മുത്തലപുരം മോഹന്‍ ദാസ്
ഡയറ്റ് അധ്യാപകന്‍, ബാലസാഹിത്യകാരന്‍, വിദ്യാഭ്യാസവിചക്ഷണന്‍
മുത്തലപുരം സ്വദേശി